دلم نمی خواست این روزهای هیجان انگیز انتخابات حرفی بزنم، نمی خواستم منطقم را در لایه های جوسازی های سیاسی و شعارهای احساسات برانگیز گم کنم..می خواستم بنشینم و تماشا کنم و تمام این شعارهایی که از جانب هر 4 کاندیدا در قالب برنامه به مردم ارائه می شد خوب به خاطر بسپارم..

از مناظره های تلوزیونی هم علی رغم بی بدیل بودنش در فضای اطلاع رسانی کشور، علی رغم بالا رفتن آستانه تحمل حاکمیت در شنیدن صدای مخلف و نقد صریح و علی غم رونمایی محترمانه از حماقت رییس دولت نهم چندان خوشم نیامد..

بیشتر به این دلیل که سه دو مناظره ای که میر حسین موسوی و کروبی با احمدی نژاد داشتند با وجود داشتن تمام ویژگی هایی که قبلا گفتم بیشتر حالت مناقشه و منازعه فامیلی بود تا یک مناظره علمی و اصولی.. اما در مورد محسن رضایی اصولگرا این مساله کاملا فرق می کند.. او در مناظره دیشبش با استدلال های محکم اقتصادی چنان طومار احمدی نژاد را در هم پیچید که هیچ یک از اصلاح طلبان نتوانستند در این 4 سال این کار را بکنند..

کاری به برنامه های اقتصاد فدرالی رضایی و اینکه آیا در سیستم سیاسی ایران قابل اجرا هست یا خیر ندارم، دیشب محسن رضایی واقعا عالی مناظره کرد..و این یعنی اینکه این مناظرات فقط همین یک برنده را داشت..!