آزادی در روزهای آخر

مکرمه آزاد شد..می تونم بگم این بهترین خبری بود که در آخرین روزهای سال شنیدم..بعد از سنگسار غیر منتظره جعفر که نشان دهنده عملکرد غیر قابل پیش بینی دستگاه قضایی ایران است آزاد شدن مکرمه بعد از 11 سال یک اعلام تنفس به جنبش زنان ایران است..

گرچه هنوز برای من روشن نشده که این قضاوت بر چه پایه و اساسی صورت گرفته است.اگر مکرمه بی گناه بود پس جعفر هم نباید سنگسار می شد و حالا که سنگسار شده است قاضی صدور حکم باید قصاص شود..به عقیده من دستگاه قضایی با این عملکرد متناقض خود  بر روی واقعیت ناقص الخلقه بودن قوانین جزایی ایران صحه گذاشته است..

به هر حال بعد از این همه فشار و تحدید, لغو سنگسار مکرمه مشخص کرد که علی رغم بعضی شانتاژ های نا امید کننده می توان به نتیجه مثبت فعالیت های مقابله با قوانین تبعیض آمیززنان امید بست..این قدم بسیار بزرگی است که باید به خاطر آن صمیمانه از شادی صدر, محبوبه عباسقلی زاده و سایر زنان موثر در این زمینه قدردانی کرد..

شادی و محبوبه عزیز خسته نباشید..

فرق بین گاو و گوسفند

دوستی از من پرسید: رای بدم یا نه؟!

 گفتم خودت چی فکر می کنی؟

گفت: اگر رای بدم احساس گوسفند بودن می کنم و اگر رای ندم احساس گاو بودن

گفتم :رای بده چون گوسفند انسان نجیبی است.

این تردید که در شرایط سیاسی فعلی ایران باید رای داد و یا منفعلانه به انتظار نشست تا گرگها خود شکم یکدیگر را بدرند، روح بسیاری از ما را می خورد..پرزیدنت احمدی نژاد هم نتیجه همین تفکر است.

حاصل همین پیش بینی .. انتخاباتی نظیر انتخابات مجلس  به دلیل تعدد و تنوع کاندیدا ها و البته تنوع  حوزه های انتخاباتی امکان بیشتری برای ورود کاندیداهای صاحب صلاحیت وجود دارد که ورود هر یک از آنان قدرت مجلس را در برابر دولت که عملا انتصابی است تا انتخابی افزایش می دهد..

                                                 من چقدر تغییر کردم!!!

دیروز فرصتی پیش اومد تا کنج رو از روز اول یعنی درست از زمانی که توی کنج ذهن شروع به نوشتن کردم تا الان مرور کنم..باور نمی شد که نویسنده همه این مطالب یک نفر بوده باشه و اون یک نفر من..

من چقدر تغییر کردم..این کاملا محسوسه..علایق و سلایقم، عقایدم، دانشم و حتی بعضی از دوستانم..با سعیده دو سال قبل احساس غریبی خاصی می کنم..دوسش دارم اما خوشحالم که تغییرکردم..چقدر خوب و هیجان انگیزه !! دوسال بعد هم اگه عمری باقی باشه اینجا رو مرور می کنم و بدون شک اون موقع هم خواهم گفت: وااای من چقدر تغییر کردم J

Taken by Iraj Mehregan

It's My Photograph in the" IRANIAN WEEKS OF PHOTOGRAPHY"in Mainz-Germany