| تبليغات | X |
کشور منزوی قدرتمند نیست
حالا که با استعفای لاریجانی پرونده هسته ای ایران به دست احمدی نژاد افتاد و حالا که نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده برای جلب رای مردم در تبلیغات خود سر متوقف کردن فعالیت هسته ای ایران کورس گذاشته اند و حالا که آستانه تحمل روسیه و چین بر سر تمرد هسته ای ایران با میزان صادرات و واردات آن کشورها به ایران بالا و پایین می رود به نظر نمی رسد که حتی اگر نیروگاه هسته ای که نه، به بمب اتم هم دست پیدا کنیم بازهم به جایگاه ارزشمندی دست پیدا کرده باشیم . یک کشور منزوی هرگز قدرتمند نخواهد شد.
از طرفی دانش هسته ای زوایای گسترده ای دارد که البته همه به یکدیگر وابسته اند. دستیابی به چند کشف اتمی ( یا خرید آن) بیانگر ارتقاء دانش هسته ای ایران نیست.
استقبال کم نظیر از بی نظیر بوتو
وقتی تفکر رادیکال و عدم تحمل نظر مخالف بر روی اذهان ملتی سایه انداخت نتیجه اش می شود ترور و عملیات های انتحاری که دودش جز در چشم خود همان ملت نمی رود. زمانی که بی نظیر بوتو نخست وزیر پاکستان بود و به راحتی سر مخالفانش و تمام آن کسانی که از دست سوء استفاده های مالی خانواده اش به تنگ آمده بودند را زیر آب می کرد و البته مطبوعات آزادی هم نبود که شرح ما وقع را گزارش دهد، فکرش را نمی کرد که روزی چنین استقبال بی نظیری با دهها کیلو بمب و مواد منفجره از او شود.
دختر مقتدر ذوالفقار علی بوتو بعد از 8 سال تبعید خود خواسته عفونامه اش را از پرویز مشرف گرفت تا بعد از بازگشت به وطن با او و تمامی مخالفانی که برای تبعیدش هورا کشیده بودند تصفیه حساب کند و اگر به قدرت برسد بدون شک چنین خواهد کرد.
او که می خواست بعد از زیارت مزار محمد علی جناح( بنیانگذار کشور پاکستان) سخنرانی قرایی در وصف دموکراسی و فواید آن بکند هنگام عبور از میان هزاران تن از هوادارانش با انفجار عظیمی مواجه شد که جان سالم بدر بود.
هنوز کسی مسئولیت این انفجارکه تنها قربانیانش، مردم بی گناه بودند را بر عهده نگرفته است اما گفته می شود که احتمالا چند گروه اسلامگرای افراطی از جمله هواداران طالبان و یا احتمالا طرفداران دولت پرویز مشرف مسئول این عملیات بوده اند. گرچه خود بوتو معتقد است که طرفداران ژنرال ضیاءالحق فرمانده نظامی سابق پاکستان عاملان این انفجار هستند.
بی نظیر دیگر نمی تواند نخست وزیر شود اما ورود وی به معنای رهبریت حزب مردم پاکستان و البته حضور پررنگ در انتخابات پارلمانی پیش روست. تا با ورود به مجلس نقش قدرتمند خود را در صحنه سیاسی کشورش ایفا کند.
کیف هسته ای پوتین و عکس یادگاری احمدی نژاد
پوتین با کیف هسته ای خود به ایران آمد تا در مقابل چند وعده وعید اتمی و حمایت های مصلحت جویانه اش در برابر تحریمات شورای امنیت علیه ایران باج بگیرد و ایران میزبان ضیافتی شد که می خواست دریای خزرش را بر سر قمار هسته ای ببازد..اما آیا می توان 7 درصد از دریای خزر که اگر در مقیاس نقشه نگاهش کنی از نوک سوزن هم کوچکتر است در برابر ایستادن در کنار نخست وزیر روسیه و عکس یادگاری با اون انداختن بخشید؟
استاندار کوچک اندام اردبیل در آن روزها خوابش را هم نمی دید که روزی میزبان ته مانده اقتدار شوروی بزرگ شود و نام و سیمایش کنار کنفرانس یالتا و تهران در تاریخ ثبت شود. هیچکس در این ضیافت خوشحال تر از احمدی نژاد نبود این را می شد از تبسم لاینقطعش دریافت. فرماندا اردبیل کجا؟ کنار مرد اول روسیه ایستادن کجا!!!
او چقدر خوشحال است که سیاست آمریکا و متحدان اروپایی اش را برای انزوای بین المللی ایران ناکام گذاشته است و چه خیال خامی. فقط یک مرور کوچک به تاریخ روابط روسیه و آمریکا نشان می دهد که در واقع هیچ وقت مثل امروز این دو کشور به هم نزدیک نبودند و دعوای زرگری آنان هم شبیه به دعوای زن و شوهری است که هر کسی باور کند ابله است.
این کوچک مرد ایران که میان سهم 13 درصدی و 20 درصدی دریای خزر تفاوتی قائل نیست این ضیافت را به بهانه دریای خزر و به نیت توافقات تجاری با 4 کشور حوزه خزر ( در اصل روسیه) و گسترش همکاری های منطقه ای برای خروج از حلقه انزوا برپا کرد تا ترکنستان, آذربایجان و قزاقستان را متقاعد کند که به حضور آمریکایی ها برای احداث پایگاه دفاع موشکی و خط لوله گاز روی خوش نشان ندهندو البته فراموش کرده بود که نمی توان این با یک پرس چلوکباب این همه منافع را خرید و به گوشه ای پرت کرد.
و البته پیروز واقعی این میهمانی پوتین بود که خوب میدانست رژیم حقوقی دریای خزر دغدغه فعلی دولتمردان ایران نیست به همین خاطر کیف هسته ای خود را نیز به همراه آورد. روسیه که از 2میلیلرد دلار مبادلات تجاری ( البته شما بخوانید نظامی) سالانه با ایران حدود یک میلیارد و 800 میلیون دلار سهم دارد خوب میداند که نباید سر چند لیتر آب شیرین خزر با ایران چانه بزند. این کشور قاعده ی بازی را خوب یاد گرفته است.
این سوال مطرح است که عاقبت این اجلاس چه شد. اعضا که بر سر پیشنهاد خط منصف کف دریا به توافق نرسیدند و البته انتظار آن نیز نمی رفت. پس این اجلاس که بیشتر به افتخار پوتین برگزار شده بود جز گرفتن چند وعده حمایت از روسیه و افزایش حجم واردات تسلیحات از این کشور برای ایران چه سودی داشت و البته احمدی نژاد با این عکس یادگاری چه می کند و آنرا بر کدام دیوار خانه اش نصب خواهد کرد.
متن بیانیه اجلاس تهران