سال جنبش زنان

دلم مي خواست يك وقايع نگاري مختصر براي سال 85 بنويسم اما فرصت نشد. ظاهرا همکاران خبره به نثر طنز و غير طنز قبول زحمت كرده اند. رويداد هاي امسال از قبل رويكرد احمدي نژادي به قدري مضحك بود كه در نظرم به هيچ كس به اندازه ابراهيم نبوي براي نگارش طنز هاي جانانه اش خوراك نداد.امسال هم با آزادي شادي صدر و محبوبه عباس قلي زاده ماجراي تهديد زنان ختم به خير شد اما بدون شك فشار هاي انتظامي و اطلاعاتي بر روي فعالان حقوق زنان بيش از پيش خواهد شد.

وقتي سايت هاي موضوعي را با تحليل كارشناسان مربوطه مرور مي كنم هيچ چشم انداز روشني براي سال آينده نمي بينم حتي از منظر خوش بين ترين آنها. شايد براي سال آينده بايد منتظر يك اتفاق بد باشيم .انگار اين را همه مي دانيم اما بروي خودمان نياوريم. البته نبايد اميد را از دست داد.

به نظرم امسال به گونه اي سال جنبش زنان بود چون تا قبل از آن فعالان زن تا به اين حد مورد تاخت و تاز مسوولان قضايي قرار نگرفتند. هر چند اين جنبش نوپا در ميان گروههاي سياسي با شاكله اي مردانه ، به سكوت بر گزار شد كه به شدت جاي گله دارد زنان حتي براي اصلاح طلبان نيز در دايره تبليغات انتخاباتي قرار مي گيرد و فراتر از آن بهايي ندارد.

هر سال ما ايرانيان با ياد دكتر مصدق تمام مي شود. امسال اما اين رنگ به لطف گرته برداري مريدان احمدي نژاد كه حق انرژي هسته اي را با ملي شدن نفت مقايسه مي كردند ،لعاب خورد.لطف الله ميثمي مقاله ي خوبي در مورد نقاط افتراق اين دو رويداد نوشته است.

منتظر نسيمي هستم تا خبر از طوفان بدهد.بايد صبر كرد و ديد.

سال نو مبارك

اين هم از عمود خيمه گاه اتمي ايران. همان روس هاي نمك خور و نمكدان شكن كه حالا بعد از دبه كردن سر نيروگاه اتمي بوشهر تا زه يادشان آمده كه ايران اتمي تهديدي براي منافع ملي روسيه است.

ظاهرا شهرام جزايري بازرگان فراري دستگير شده است. گر چه معاونت عمليات نيروي انتظامي هنوز خبر دستگيري وي را تاييد نكرده اما قاضي سعيد مرتضوي دادستان و رييس دادگاه انقلاب رسما آن را اعلام كرده است.در اين وادي عجيب نيست نيروي انتظامي كه مسوول جلب مجرمان است بعد از دستگاه اطلاعاتي موازي از اتفاقات جاري در دستگاه امنيتي و انتظامي مطلع شود.

احمدي نژاد زودتر از آني كه من فكرش را مي كردم جا زد. او كه تا همين ماه قبل در حياط خلوت امريكا به بوش يك دهن كجي جانانه كرد حالا مي رود كه در خانه ي يانكي ها رحم و شفقت از آنها گدايي كند. مردي كه تا همين لحظه همواره نظم جهاني را به سخره گرفته چطور حاضر شده تا در شورايي امنيتي حاضر شود كه مدام مشروعيت آن را زير سوال برده است آيا چيزي جز ترس؟ او آدم را ياد مجرمي مي اندازد كه نا اميدانه وكلايش را عزل كرده و خود در محضر دادگاه از خود دفاع مي كند.چه اينكه هيچ مجرمي تا كنون خود را تبرئه نكرده است. فقط كمي صبر لازم است تا ببينيم كه پرزيدنت انقلابي ما در سايه تحريمات مصوبه گروه 1+5 چطور به دست و پاي استكبار جهاني مي افتد. اگر احمدي نژاد شانس بياورد و آمريكا به ايران حمله كند شايد بتواند بر تمامي خرابي هايي كه در اين دوسال به بار آورده سرپوش بگذارد.

اين ناسيوناليست هاي بي فكر ايراني هم گاهي از خروس بي محل تر قوقولي قوقول مي كنند. الان وقت امضاء جمع كردن براي منكوب كردن يك تهيه كننده و كارگردان است؟ ميل باكس من پر شده از دعوتنامه براي محكوم كردن فيلم 300 كه پاك كردنش حوصله مي خواهد كه من ندارم. حالا كه دنيا به دنبال علائم بيماري ستيزه جويي در ما ايرانيان است ما سر يك فيلم تاريخي تخيلي گوش فلك را كر كرده ايم وفرياد "واي واي هويت ما" سر مي دهيم . اصلا از كي تاحالا ايرانيان خشايارشاه دوست شدند كه به خاطرش مي خواهند چشم هاليوود را در بياورند. خوب اگر راست مي گويند فيلم هاي هاليوودي را تحريم كنند.نمي گويم بنشينيم نگاه كنيم تا چطوره تاريخمان را مفتضح مي كنند اما گاهي سكوت از هر فريادي رساتر است. چرا نمي گذاريم جهانيان خود قضاوت كنند.

ديشب داشتم مصاحبه ي منوچهر محمدي را در تلوزيون صداي آمريكا نگاه مي كردم. از خزعبلاتش خنده ام گرفت كه به اعتبار 7 سال و دوماه زندان بودنش در ايران چطور سعي دارد به يك محور اپوزوسيوني درخارج از كشور تبديل شود. به حماقت براداران اطلاعاتي تاسف خوردم كه چطور از يك مبارز بي نام و نشان يك قهرمان بين المللي مي سازند.شايد هم از ذكاوتشان باشد.