يك استناد تو خالي

كجاي قران حكم به سنگسار است؟یکی از مهم ترین پرسش هایی که برای هر مسلمانی در مواجهه با موضوعی چون سنگسار پیش می آید ، این است که کتاب آسمانی نسبت به این موضوع چه موضعی دارد ؟ این نکته را در کنش های اجتماعی و فمنیستی در کشور هایی مثل ایران نمی توان نادیده گرفت و نادیده گرفتن آن به رنج بیهوده می انجامد . البته این نکته گفتنی است که در مواجهه با کتاب آسمانی ، دیدگاه های متفاوتی وجود دارد و برخی از نواندیشان و روشنفکران دینی در بحث های کلامی به تامل در برخی موضوع ها پرداخته و راه هایی برای حل پاره ای از مسائل پیشنهاد داده اند . بحث تفسیر قرآن نیز بحثی دراز دامن در میان مفسران و عالمان دینی است و راه حل برخی از مسائل را می توان از این زاویه نیز جست و جو کرد ، اما موضوع سنگسار به کلی متفاوت است . ادامه ي مطلب...

چهارشنبه هفتم سپتامبر، در دریا

اینجا بین دو دنیاست. تمام روز بادی مدام می‌وزَد ــ آفتابِ روشن، بعد کمی باران، سپس خاکستری، بعد باز آفتاب. احساس غریبی از جدا افتادگی از همه‌ی زندگی. موج‌های در هم شکسته، نزدیک کشتی، ظریف‌ترین توربافت‌ها را می‌سازند. هی حرف آمریکا و انگلستان و ویلز و اسکاتلند به گوشم می‌خورد. آمریکائی‌ها مثل خُل‌ها حرف می‌زنند. من از غرور پُرم. شروع می‌کنم برای خودم خواندن. من درک خودم را از آمریکا به خودم اعلان می‌کنم.

            معدن‌ها، جنگل‌ها، رودخانه‌ها، مزارع ذرت، مزارع گندم، کارخانه‌ها، شهرها، شهرک‌ها، کوه‌ها.

با صدای بلند خواندم. برای خودم آواز خواندم. سعی کردم آوازی از زندگی خودم در درون خودم بخوانم مثل آواز بلند دریا.

بگذار کس دیگری از مرگ بگوید،

زندگی حادثه‌ی بزرگ است، نه مرگ.

                                                                                         شروود اندرسون

تکلیف غرامات ما از جنگ عراق چیست؟

اعتراف مي كنم كه ما ملت فراموشكاري هستيم. البته شايد اينطوري اعصابمان راحت ترباشد. 8 سال جنگ مي كنيم، هزاران هزار كشته و مجروح مي دهيم، دهها هزار معلول روي دستمان مي ماند، اما اراده ي طلب غرامت را نداريم. ساكت مي نشينيم تا دولت در سايه رفاقت با دولت شيعه ي عراق از كيسه ي خليفه بگذرد.

وقتي هم كه حكم اعدام صدام را مي شنويم برايش غصه مي خوريم. راديو تلوزيونمان هم چند مخالفت ضعيف با حكم دادگاه را توي بوق و كرنا مي كند تا يك دهان كجي به دولت بوش كرده باشد (حالا بگذريم كه رضايت مندي بوش از حكم اعدام صدام از ترس افشاگري هاي صدام است).

اعراب اصولا مردم باهوشي هستند و خوب از پس هم بر مي آيند. كويت به خاطر جنگ خليج فارس 50 درصد از غرامتش را در دوران حكومت صدام گرفت.الان هم در تدارك بازپس گيري بخش دوم غرامت است. تمام كوچه و خيابانمان نام شهيد است.اما يادمان نمي آورد كه دولت عراق به ما بدهكار است.

بدتر اينكه منابه مالي در اختيارشان مي گذاريم، ازسياستمردان فراريشان نگهداري مي كنيم، برايشان چريك تربيت مي كنيم، اما كمترين سهم را تقسيم غنائم جنگي طلب مي كنيم.

دولت هم به روي مبارك خود هم نمي آورد كه مكلف است كه از طرف خانواده ي قربانيان طلب غرامت كند. يك نفر از خانواده ي قربانيان هم وجود نمي كند كه به دادگاه بين المللي براي دريافت غرامت شكايت كتد.

صدام چه بميرد چه بماند، عراق چه تجزيه شود و چه يكپارچه بماند و دولت عراق چه شيعه باشد چه سني، اين دولت به ما بدهكار است. اگر دولت در سايه ي مناسبات غيرعقلايي سياسي براي دريافت غرامت سكوت مي كند ،سزاوار است خانواده ي قربانيان خودشان اقدام كنند. چه در آن صورت هيچ حرجي بر دولت عراق نيست.