| تبليغات | X |
به بهانه ی "تاکهای عاشق"
نویسندگی را نمیتوان شغل نامید، چراکه کار و زمان عظیمی میطلبد، اما درآمدی که برای نویسنده ندارد هیچ، نویسنده را به خاک سیاه نیز مینشاند (از نوع بقالهای همیشه برشکسته). نخست آنکه نویسندهی ایرانی جزو استثناء ایرانیانی هست که برای خرید کتاب بودجهای اختصاص میدهد، چراکه مجبور است بسیاری از کتابها را در کتابخانهاش داشته باشد، اگرهم اهل خواندن نباشد، لااقل پُزش را بدهد که اهل کتاب است و مثلا چیزکی در چنته دارد (در هر حال، بخاطر وضع اسفناک پخش و نبود فرهنگ "کتابخری" و "کتابخوانی" مجبور است حداقل کتابهای خودش را پیشخرید یا پسخرید کند)..ادامه
نوشین شاهرخی از نویسندگان جوان ایرانی مقیم هانوور آلمان است. در حال حاضر هم به عنوان دانشجوی دکترای ایران شناسی، روی پایان نامه اش با موضوع " چند گونگی زوج های عاشق در دیوان غربی - شرقی گوته کار می کند.
داستان های کوتاه او به نام "دسته گلی برای مرگ "در سال ۹۷ و رمان بلندش " تاک های عاشق " در سال ۲۰۰۳ توسط نشر باران به چاپ رسیده است.سایت نوشین با عنوان نوف مطالب جالبی را در خصوص نویسندگی و واژه شناسی در غرب را در اختیار می گذارد.