به رغم خیانت درز های دیوار
و لشکر کشی آفتاب نیمروز
شبانه خود ساخته ام را هیچ چیز تهدید نمی کند
وسعت ظلمت من، شعاع نور را می بلعد
اتاق بی پنجره ام همیشه شب است
و آسمانش پر ستاره
و به لطف چکه های سقف ،باران هم دارم
شب و نم نم باران و ستاره
ای ماه من در این آسمان تو را کم دارم..
شعر از سروش کریمی