به رغم خیانت درز های دیوار

           و لشکر کشی آفتاب نیمروز

    شبانه خود ساخته ام را هیچ چیز تهدید نمی کند

          وسعت ظلمت من، شعاع نور را می بلعد

      اتاق بی پنجره ام همیشه شب است

                                    و آسمانش پر ستاره

                   و به لطف چکه های سقف ،باران هم دارم

                            شب و نم نم باران و ستاره

                     ای ماه من در این آسمان تو را کم دارم..

شعر از سروش کریمی